O.l.v. Anthony Zielhorst

Programma:

– Welle of mercy  : Anthony Fiumara

– Peace Cantata : Chris Oelbrandt

Solisten:
Berend Eijkhout  ( Bariton ) www.berendeijkhout.nl
Quirine Viersen ( Cello )

– Requiem in d-moll , KV 626  W.A. Mozart

mmv:  Zuid – West Orkest  
           Concertmeester : Evelien Jaspers

Sopraan: Klaartje van Veldhoven  www.klaartjevanveldhoven.nl
Alt:           Vita van der Dussen        www.vitavanderdussen.com
Tenor:      Pablo Gregorian
Bas:         Berend Eijkhout                                                                              

REQ 2018 kaart-1
REQ 2018 kaart-2

In memoriamIn memoriam Mathieu Dijker

Vorige week maandag waren wij geschokt toen het droevige bericht van het overlijden van Mathieu Dijker ons bereikte. Als kamerkoor hebben wij in onze uitgangspunten staan dat wij ons vooral bezig houden met 20e en 21e eeuwse muziek van Brabantse componisten. Dat wil zeggen dat wij vaak muziek uitvoeren van nog levende componisten en met Mathieu hadden wij een bijzonder warme band. Niet alleen door het uitvoeren van zijn muziek, die geregeld op ons programma staat, maar zeker ook door de ontmoetingen die we in de loop van de jaren met hem mochten hebben. Zo zongen wij ruim tien jaar geleden zijn stuk ‘War Poems’ en dat hadden we in Brabant uitgevoerd, waarbij Mathieu natuurlijk aanwezig was. We zouden het stuk echter ook in Amsterdam uitvoeren en daar wilde hij ook graag bij zijn. Dus na een concert in Raamsdonk togen we met de bus naar Amsterdam, waarbij ook Mathieu en zijn geliefde Jeanne instapten en we een heel bijzondere reis met elkaar maakten. 

Ruim drie jaar geleden vonden wij het als koor tijd om een CD op te nemen met werken van Mathieu. Het werd uiteindelijk de CD ‘de waanzin van deze wereld’, met de bovengenoemde ‘War Poems’, ‘de trein naar Sobibor’ en de ‘Canti Danteschi’. 

De zonen van Mathieu waren ook bij deze productie betrokken, mede omdat Mathieu zelf al niet meer zo vitaal was.
Eén van de presentatieconcerten staat in ons geheugen gebrand. Mathieu zat, in een rolstoel, in het middenpad van de Goirkese kerk in Tilburg. Bij en na het horen van zijn muziek raakte hij zo ontroerd dat hij niets meer kon zeggen en zijn dank slechts kon overbrengen door zijn handen samengeklonken in de lucht te steken waarbij hij ze op en neer schudde. Een inniger blijk van dankbaarheid hadden wij nog nooit gezien.

Op het gedachtenisprentje van Mathieu staat als laatste zin ‘dat zijn muziek altijd moge blijven klinken’.
Daar sluiten wij ons van harte bij aan en zullen zeker gehoor geven aan deze oproep door zijn muziek uit te blijven voeren, met Mathieu in onze gedachten.